Afscheid van Katie McDonough, onze eigen kannibale heks

Afscheid van Katie McDonough, onze eigen kannibale heks

november 24, 2019 0 Door admin

Translating…

Katie McDonough, Jezebel Senior Editor and purveyor of blogs both sweet and deranged, is leaving us today: During her tenure at this cursed company, she has worked for three websites and introduced innumerable workers to the concept of the “escalation chart.” We’d like to wish Katie the best at her new venture, but we can’t, because we fucking hate it—which is why we’re roasting her, as is tradition and as she truly deserves.

Hazel Cills, Pop Culture Reporter, Jezebel

I first met Katie years ago, when I was working at a black hole soundtracked to Bruno Mars called MTV News and she was working for an online artisanal candle store named Fusion.* She was really into unionizing and explained to my haggard coworkers and I what a union could do for us. We were like, okay candle bitch, sounds cool, and saved her in our phones as “Katie Fusion” before promptly organizing our newsroom. I referred to her exclusively as “Katie Fusion” until she came to work for Jezebel as a Senior Editor, where I politely addressed her by her full legal name and quickly realized she is a feral child who eats entire avocados as a snack and yet tweets like your 85-year-old aunt Carol:

It’s hard to roast Katie because, frankly, she is very good. She orchestrated some of our weirdest politics coverage at Jezebel by singlehandedly hiring Cannibal Witch even though none of us have ever seen Cannibal Witch and Katie in the same room together. She watched all of Jersey Shore for blogs in 2018 because…why? Nobody made her. Seriously, don’t even think it was assigned. One time I saw her order eggs in a diner, and she ordered them fried and then proceeded to just… eat the white parts of the fried eggs, neatly stacking the fried yolks on top of one another on the side of her plate like a fucking psycho. I’m glad she’s dead, that shit isn’t normal.

*Sorry, getting word that Fusion was a website, not a candle store.

Joanna Rothkopf, Writer, Last Week Tonight

Sometimes it feels like everyone in the world has polka music playing in their heads at all times. Not so for Katie, a beautiful genius and utter maniac who knows that Chris Cuomo is Andrew Cuomo’s son, who gave birth to iconic Jezebel blogger Cannibal Witch, who has many incorrect and confusing opinions about snacks and yet has never felt ashamed to express them on Twitter. If Katie told me to jump off the Mario Cuomo (Andrew’s father and Chris’s grandfather) Bridge, I would without thinking about it.

I have known Katie since my first real writing job and since then she has been my truest and dearest intimacy partner. I would include a funny g-chat screenshot, but I don’t have any because we went off the record in 2017.

If I did, it would just be Katie trying to have a conversation and me saying, “I love you” and the handshake emoji back to her. Just kidding! They are also filled with all of my deepest and most violent secrets.

Megan Greenwell, Editor, Wired.com

I have a horrible secret: I couldn’t tell the difference between Katie and Joanna Rothkopf for, like, a while after I joined the ghost of Gawker Media. Small people, great bangs, it was tough.

I figured it out eventually, largely by realizing that Katie was the one who kept insisting to me that she was the rightful editor-in-chief and/or deputy editor of Deadspin (which was a good website). It was confusing, because the stories she suggested we splice were always comically poor fits for Deadspin, and the one time I sent her to a sporting event for a story she ended up stranded on the side of the highway somehow. And yet she never failed to remind me that my job actually belonged to her.

Anyway, now neither of us are editor-in-chief of Deadspin (RIP), and neither of us will ever again have reason to go to the Times Square Planet Hollywood. Katie did become a dear friend, so now I guess we’ll have to drink in the many lovely establishments in our own neighborhood instead of in a windowless theme park? Still, I miss her bounding into my office, planting herself on my couch, and yelling about something Barry (correctly) declined to splice. Joanna never did that.

Madeleine Davies, Daily Editor, Eater

The way I first encountered Katie was when we were both baby bloggers for different sites, but with similar beats, which meant we were constantly aggregating each other’s articles in the unsatisfying quest for content that would satiate our bosses. But because ours was an online friendship, when we finally met coincidentally at a house party (where, if I remember correctly, two people — neither of them us — had sex in the host’s shower) we spoke for about 10 minutes, really hitting it off, before realizing that we knew each other and were already kind of friends.

I’m lucky that I got to keep running into Katie over the years and luckier still that I eventually got to work with her. While dealing with various union negotiations, I frequently looked to her as my moral compass, as few are more passionate and motivated than Katie when it comes to labor rights and standing up for those who otherwise don’t have a voice. Whoever she works with in the future, whether they’re being edited by her or having her write and edit for them, will be lucky to have her and I hope they realize it.

I wish I had something meaner to say about her. I really do, but I don’t. I like Katie a lot.

Frida Garza, Freelance Writer

Katie McDonough famously loves toothpicks, wears cool jackets, and cuts the sleeves off all her shirts. But what isn’t she famous for? So, so much. While others may remember Katie as an excellent reporter and editor, militant union member, and rambunctious fruit lover, I will remember all the dumb things she said in Slack and in person, which of course, only made me love her more. There was the time that the staff of Jezebel went to see A Star Is Born, and Katie admitted afterwards that she thought all actors were frauds, in that you can pretty much always tell they’re acting, and so no actors can really be called good actors. I thought about this statement many times over the next few weeks, unsure of whether I could argue with her logic.

Katie also don’t get enough credit for committing to bits, like the time she grew borderline comatose before my very eyes just to own Deadspin’s Tom Ley for a blog (I was the only person in the pod that day besides Katie, and every time someone came in to talk to her, it took her a full 20 seconds to look up and acknowledge them). No one blogs like Katie, and no one can down plates of pasta one after the other like Katie either, and that is how I’ll always remember her. Katie forever!

Anne Branigin, Staff Writer, The Root

When I think about Katie McDonough, I think about various dogs. Is it problematic to compare the highly-esteemed politics editor at a preeminent, supposedly feminist website to a dog (or any set of animals)? Perhaps, but if you’ve seen this editor dog (Google informs me this is, in fact, an Afghan Hound), you know this is actually a photo of Kathleen McDonough after a trip to the salon (I, on the other hand, am most definitely an old, lazy pug—just an 80 percent less gassy version). But fabulous hair isn’t the only way Katie is like a good pupper.

As an editor, she’s diligent as a bloodhound while maintaining the frenetic, focused energy of a poodle. As an adversary—like when she’s questioning assholes in power—she takes on the demeanor of a deranged Pomeranian, unwilling to let her foe go until they submit or pursue other entrepreneurial opportunities. During happier times, she once wore a jaunty little bandana, a good doggo staple. Genius as she may be on the page, Katie was unable to remove said bandana, at which point Clio Chang, Isha Aran and myself were summoned to save her. We did, and there’s a photo that proves it.

Finally, as a friend and comrade, Katie is most like a border collie—and not just because I asked the internet what the smartest dog was and this was its answer. She is perhaps the most dynamic person I ever met, the kind of woman who raises her hand for everything and actually gets every single item on her to-do list done. She is weird in all the best ways (she gobbles up cheez balls like kibble, it’s true), and unfailingly loyal and attentive. She has been a shepherd to all of us idiots in some way, whether it’s corralling our half-formed theories and loose thoughts into coherent, sharp arguments, or reminding us that we’re part of a collective. It is with the latter, especially, that her impact is most felt throughout these GMG sites: We’re all stronger, smarter and more powerful because she passed through here. As a lover of most dogs, and as a Scorpio woman only capable of professing love through violence, the last thing I’ll say on the matter is this: I would give my life for that little bitch, so help me, God.

Megan Reynolds, Managing Editor, Jezebel

Father Kathleen McDonough is the only Virgo I have met that I like. As an ally, she is truly the only person you would want in your corner—steadfast, loyal, tenacious like a terrier (a good terrier, not all the bad ones)—and also full of good advice that you would be remiss not to take. She’s sharp and funny and loves citrus in a way that makes me think she had scurvy in a past life and is working tirelessly to course correct in her current. Once I told her she looked like an Upper West Side mother, but a cool one, and I fear she has never forgotten, and will carry it to her grave. This comment, which was true, plus another one about her hair, which I will not reprint here for fear of retribution, are part of the reasons that I will miss her so much: She is a walking contradiction, a Strategist-looking-ass bitch with a deranged mind that is, for many reasons, the reason I fear and respect her.

She’s great to have on your side, but god bless you and godspeed if this bitch is your enemy. In short, I am terrifically sad that I will not be able to harass her daily, but thank god we’re friends for real now. I have shed one to five tears thinking about her leaving, which is an enormous self-own that I have done in her service. (Ten points to Katie. She wins again.)

Don’t go, skank, but I get it if you must.

Harron Walker, Staff Writer, Vice

I‘ve known Katie since 2015. We worked together on the news desk at Fusion, a joint venture between ABC/Disney and Univision that became a joint venture between Univision and no one that became Splinter when Univision bought all the non-Gawker Gawker Media sites that became the Gizmodo Media Group under Univision’s ownership that became G/O Media under Great Hill Partners’ ownership. Splinter is no more, and now? Neither is Katie, who hopped over to Jezebel somewhere in the middle of all that instead of heeding every warning sign to get the fuck out of media while she still had a chance. And now? After all this? She’s going off to work another media job! If that isn’t the biggest self-own, I don’t know what is. Love you, bitch!!!!

Ashley Reese, Staff Writer, Jezebel

I don’t know what to say about Katie McDonough, a poseur who—despite whatever punk credibility she reputedly has—not only made the mistake having more than an elementary knowledge of Blink 182, but was also deluded enough to prefer Tom over Mark. I’ve had the honor of having her as my editor for nearly two years now—we both started around the same time!—and I can safely say that she has made me a better writer and thinker. She has helped me interrogate my politics and has pushed me outside my comfort zone as a writer, and for that I am forever in her debt. That’s also is why I am absolutely FURIOUS that this teeny clementine eatin’, green tea drinkin’-ass bitch is abandoning me. This sentient pair of high waist wide leg jeans is leaving and I’m supposed to just go, “OMG I’m so proud of you!” or something? I mean, that is exactly what Esther and I said, but it was accompanied by a hearty “fuck you, Katie.” It’s a sentiment I maintain as I write this roast.

I’m going to be honest, I don’t know what to clown Katie about other than being short. She’s smart and she’s funny and she has great taste in shoes. It’s not like I can pivot to ageism because 1) she’s not even that much older than me and 2) it took me, like, a year to ask her how old she was anyway because I was weirdly too scared to ask?????? If anyone should be clowned here, it’s me.

Anyway, I will miss Katie McDonough, a tiny woman with an absolutely insane laugh. A weirdo who brushes her teeth in the office. A maniac who let me sort the 2020 presidential candidates into Hogwarts houses against her better judgment (I hope your new bosses see that and revoke your employment). At least I have her office Sriracha to remember her by.

Emma Roller, Former Splinter Staff Writer

Whatever the opposite of scurvy is, rest assured that Katie McDonough has it. RIP Katie.

Clio Chang, Perpetually On Tour

I am not sure who ever let Katie write about politics because one time me, her, and Joanna were having dinner and Katie said, “it’s kind of crazy how Chris Cuomo is Andrew Cuomo’s son” and me and Joanna laughed and laughed and laughed until we realized she was serious and then Joanna cut herself off mid-laughter and said “Wait what?” Instead of admitting her mistake, Katie then spent the rest of the dinner making us hold up photos on our phones of Chris Cuomo and Andrew Cuomo side by side, while she screamed “SEE??” and wouldn’t stop until we conceded that they looked like father and son (they don’t).

Despite this and her many other shortcomings, I’ve been haranguing Katie to join her at every job she moves to with little-to-moderate success.

Why would I want to expose myself to such brutality on a daily basis? To be quite honest, because Katie is one of the few people I’ve ever worked with who has consistently demonstrated what it means to care for each other in this industry. The media community I entered is not the same as the one I exist in now and a huge, unwritten part of that shift is because of Katie. I know I’m not alone in saying that I would be lost without that little tea freak.

Anyways, pour one out for Katie not knowing things. Bye bitch!!!!!

Molly Osberg, Senior Staff Writer, Jezebel

I have to admit I didn’t much care for Katie when I met her three offices, three websites, two mass layoffs, and one round of buyouts ago: I’m a petty, judgmental person, and the girl wears slim-fit fashion overalls with high-heeled boots. She seemed sort of like I imagined a New York Magazine Girl would be when I was 19: cute handbags, severe bangs, a freakishly clean apartment full of books, an allegedly kind boyfriend who is from so far north he might as well be Canadian. (And who I am still not entirely sure exists.) I can only imagine it was out of desperation for a close friendship with me that she started dropping references to “the labor movement” and her former life as a “Boston punk” while we were working at our first of many doomed enterprises together. I’m sorry to say the ruse worked, and now Katie and I are in a handsome and strong union, and she takes me shopping twice a year when I have to go to a formal event.

Katie is a freak of a blogger and three rounds of “solidarity forever” squished into the body of a 19th century orphan, a woman of questionable taste both in story framings and snacks. The problem with roasting her is that all of the things that make her ridiculous—her pursuit of justice, her sensitivity, her style choices, her insistence that she once lived in a “punk house” and went to lots of “shows”—are all things that she is actually completely, painfully sincere about. Because she is, unfortunately, a very good person. I’m sure this roast will be full of people writing about Katie’s boundless generosity and emotional maturity, but I’ll never be fooled: She also regularly appears at my apartment, demands my roommate and I make her dinner, and spends the entire evening complaining we don’t have a washer-dryer that she could do her laundry in too.

Anyway, congrats to Katie for fulfilling her destiny and becoming the next CEO of The Wing. Here’s a picture of her sharing a tender moment with my dog:

Clover Hope, Culture Editor, Jezebel

She’s one of the kindest people I’ve ever met, diligent, determined, and strong-willed. Someone who, if I ever need anyone to stick up for me in a physical, verbal or existential fight, I would turn to, even though I find her appetite for small children a little off-putting. This is for Cannibal Witch right?

Elena Scotti, Photo Director, G/O Media

Katie is one of the smartest, sweetest, strongest and hardest working women I know. Katie is so much better than I will ever be that the only real thing I can think to roast her about is that she is physically smaller than me.

Anna Merlan, Features Writer, Vice

I wish I could say that I’m surprised that Katie is leaving to reform the Symbionese Liberation Army and, as she continually says in staff meetings, “do it right this time,” but those bangs were a dead giveaway.

Lisa Fischer, Video Producer, Jezebel

I used to think I was the freakiest human on planet earth, and then I met Katie McDonough. In the last year, Katie has pushed for my strangest and most batshit assignments—most notably, she is responsible for the series This Week in Meghan McCain, which was obviously an elaborate way for her to troll me into suffering through The View every day. Honestly, a good prank. At first I was offended and threatened by Katie’s weirdness, but I have grown to love and respect her because of it, like a David Lynch movie or a cherished childhood Furby. She’s also an incredibly talented writer and editor, an inspirational union leader, a great friend, and I will miss her dearly.

Riley MacLeod, Editor-at-Large, Kotaku

One of the traditions at whatever the name of this company is now is roasting people when they leave. Roasting people in general is kind of a daily practice. I don’t like this very much. Part of it is that I’m not clever enough to roast as well as my peers. Another part is that I’m into earnestness in a goofy, sort of religious way. Mostly, though, it’s because I’m a coward; when you’re mean to people, they might be mean back, and I’m not very good at people being mean.

Katie is not a coward. She’s the smartest, bravest, and kindest person I’ve worked with here. As a union colleague, she awes and intimidates me with her refusal to back off when it counts. She’s brilliant at finding creative new avenues when the people we’re up against shut one down. She keeps all of us on track, steps up when no one else does, and is willing to keep going long after I’ve been reduced to vaping in a phone room while sobbing. I’ve stood alongside—or, more often, slightly behind—Katie as we’ve faced a lot of mean people, whether they were mean by nature or by circumstance. She has, in every instance, been so much bigger than any meanness that might be in the room. She’s done this by refusing to accept bullshit, by pressing on in the face of discomfort, and never letting anyone tell her she’s being mean when she’s being right. I will never be half the person she is, and I honestly don’t know what we’ll do without her. Insert clever roast here.

Kelsey McKinney, former Staff Writer, Deadspin

Katie is a terrible person to be friends with because just looking at her convinces you that you can do things that you absolutely cannot do: use your lede as a conclusion, cut off a t-shirt into a sleeveless tank, bangs! In all honesty, though, Katie has been an incredible emotional stronghold for me through not one but TWO complete career disasters at this company. She has fought for this company harder and longer and more passionately than it ever deserved, and the fact that she’s leaving now is a reminder of just how little these owners value the people who have built the company that makes them money. It sucks that I’m writing about workers’ rights instead of how excellent of a reporter, brilliant of an editor, and loving of a friend Katie is, but that’s probably what she would want anyway.

Kelly Stout, Articles Editor, Esquire.com

I once watched Katie cry during a group rendition of “Solidarity Forever” but don’t let that make you think she’s soft. She is a rare thing in this world: a straight shooter, a wise and trusted friend to me, a true sister who does the most work while demanding the least credit, a deeply generous soul, and also, if push came to shove, a person who could probably do murder. I truly wish her the best in her career pivot to being the boss at a late 19th-century textiles factory!

Joan Summers, Staff Writer, Jezebel

In my first conversation with Katie, she handed me a complex map that led through spooky dungeons, crumbling archieven en tot in de putten van de hel zelf. Ze noemde het mijn inwijdingsritueel bij Jezebel, wat ik destijds een volledig normale ontgroening vond voor jonge bloggers. Toen ik eindelijk terug omhoog uit de afgrond kroop, lachte ze en vertelde me dat ik een maniak was voor het volgen van haar instructies. Deze ervaring zette niet alleen meteen de toon voor onze samenwerking tussen editor en schrijver, maar haar opgewonden stem maakte me echt bang. Kon ze mijn gedachten lezen? Omdat ik hetzelfde over haar voelde: deze dame was een verdomde maniak.

Sindsdien zijn er vele manen voorbijgegaan en ik heb het gevoel dat ik een aantal ongelooflijk belangrijke details heb geleerd die ik met haar toekomstige werkgevers zou moeten delen. (Meestal uit bezorgdheid om hun veiligheid!)

  • Laat haar niet voor de gek houden. Dat één persoon zo’n enorme chaotische energie zou kunnen herbergen – genoeg om wolkenkrabbers of vlakke bergen omver te werpen – is eerlijk gezegd belachelijk.
  • Ze zal – proberen – en – dwingen – een – em – streepje – in – elke – kop . Laat haar, of anders!
  • Wanneer Izebel uiteindelijk wordt geannuleerd, zal het voor iets grofs zijn dat Katie zei.
  • Op een keer sloot Katie me op in een kamer en probeerde ze mijn haar in de vorm van Ivanka’s bob te knippen voor een blog. Ik ben nauwelijks ontsnapt met mijn leven.

Maar weet ook dat je buitengewoon veel geluk hebt dat je Katie van ons hebt gestolen.

Ze is een van de meest demente journalisten die ik ooit ben tegengekomen, en ik heb oneindig veel geluk om haar een vriend te noemen. Katie heeft me ook geleerd in alle opzichten een betere verslaggever te zijn: door mededogen, door onverschrokkenheid. Wat nog belangrijker is, ze is een van de grappigste vrouwen die er zijn; zo grappig zelfs, dat ik het alleen in deze zaak heb volgehouden door elke ochtend wakker te worden, naar mezelf in de spiegel te kijken en te manifesteren dat ik op een dag leuker zal zijn dan zij. Maar ik zal haar manische energie en haar mentorschap het meest missen. Als je weg bent, Katie, beloof ik dat ik door zal gaan met je nalatenschap van onophoudelijk trollen met Melania Trump, omdat de wet van internet ironie en bloggen dicteert dat alle jonge schrijvers op een dag moeten opstaan ​​en de erfenis van hun meester kannibaliseren, sterker worden in de proces.

Oh, en nog een ding: toen ik in de hel was, kwam ik Satan tegen. Hij vertelde me dat hij je mist en graag zou willen dat je hem uiteindelijk een sms terugstuurt.

Libby Watson, Staff Writer, The New Republic

Wanneer we werkte samen bij Splinter, Katie was niet mijn redacteur, maar ik had het gevoel dat ze toch mijn baas was. Als ik het type feministe was om andere succesvolle vrouwen te beschrijven als Totally Badass en een Boss Bitch, zou ik haar dat zo noemen, maar dat ben ik niet en dat zal ik niet doen. Ze was gewoon duidelijk een paar niveaus boven mij, in talent en intellect, in haar vermogen om hard te werken. Ze heeft de rechtvaardige woede die goede journalisten onderscheidt van de gekookte eieren die naar niets anders dan toejuiching en toegang verlangen. Ze is een onvermoeibare unionist. En ze liet mij en Emma Roller in haar mooie appartement verblijven toen het bedrijf te verdomd goedkoop was om ons te betalen om naar New York te komen voor het feestje. Het is een ander triest kenmerk van wat een stel mannen die als een bepaald soort plant kunnen worden beschreven aan dit bedrijf hebben gedaan dat ze verlaat, omdat ze de zeldzame en kostbare geest van GMG en Rude Blogs in zich heeft.

Het belangrijkste is echter dat ik haar verslaat bij Mario Kart. Een spel voor kinderen. Dat heb ik gewonnen.

Rafi Schwarz, voormalig Senior Writer, Splinter

Ondanks dat ze negen of tien keer groter is dan zij, zou ik nooit in een fysieke ruzie willen raken met Katie, omdat Ik ben er absoluut zeker van dat ze geen last heeft van vuile gevechten. Wie weet wat voor wapens met bladen en versterkende tincturen ze in haar overalls bewaart? Eerlijk gezegd beangstigt ze me – niet alleen als een zeer getalenteerde schrijver, maar als een mens. We werkten ooit samen aan een blog over Glenn Danzig, en de hele tijd bleef ze me vertellen dat ik niet “punk genoeg” was, en bedreigde ik mijn hele leven met verschillende soorten citroenzuur. Is dit het gedrag van een goed aangepast lid van de samenleving? Ik zeg: dat is het niet. Desondanks deed de blog het behoorlijk goed, en ik kan alleen maar aannemen dat Katie persoonlijk elke lezer heeft gedreigd om de pagina meerdere keren te vernieuwen. Mijn god, wat voor snode capriolen zal ze vervolgens aan het bescheiden publiek opdringen? Ik kan niet wachten om erachter te komen.

Isha Aran, voormalig stafschrijver, Splinter

Katie McDonough, een gevoelig T-shirt met zwarte vlag, was een goede vrouw. Ze overleefde de lange en moeizame reis van Fusion Dot Net naar Kinja Dot Fusion Dot Com naar Splinternews Dot Com en verwierf een reputatie als grifter die clementines probeerde door te geven als een echte snack. Ze werd eindelijk gedwarsboomd toen ze een bandana te strak om haar eigen nek bond.

Katie stierf zoals ze leefde: met de gratie van een babyvogel en de gravitas van een recent geblazen koe . Moge ze in het hiernamaals het enige vinden dat haar echt gelukkig heeft gemaakt in dit leven, dat zeker wordt gesadadeerd door iemand die op één knie akoestische gitaar speelt. Als je haar ziet, moet je haar een serenade geven, het staat in de grondwet.

McDonough wordt overleefd door haar enige kind, de adelaarsblog .

Ellie Shechet, afgestudeerde student

Katie is zo vriendelijk, intelligent, attent, grappig en onvermoeibaar betrokken bij het verbeteren van onze samenleving dat ik soms wil sterven als ik erover nadenk. Zal ik ooit zo goed zijn als Katie? Zal iemand? Waarschijnlijk niet. Op een keer zat Katie, toen mijn redacteur, bij me tijdens een telefoongesprek terwijl ik door een advocaat buiten het dossier werd geschreeuwd. Ik ben slecht in het schreeuwen en Katie aarzelde niet eens om in te duiken en me te steunen. Hoewel ze zo klein is als een vogel of salamander, is Katie de redacteur die zich echt als een vangnet voelt en ik kijk ernaar uit om over een paar jaar lid te worden van haar holacratische aardcultus.

Kelly Faircloth, Senior Writer, Izebel

In het belang van beknoptheid, zal ik alleen maar zeggen dat ik trots en inderdaad vereerd ben dat ik zo nauw heb samengewerkt als een kameraad met Jezebels eerste echt, echt, 100% wilde stafmedewerker. We hebben een paar wilde gehad, maar ik ben ervan overtuigd dat Katie in een gevecht iemand de hand zou afknagen, als de oorzaak terecht was. Wat is het belangrijkste deel! Houd er rekening mee dat ik in eerste instantie probeerde deze grap te schrijven door te googlen, ‘wild kwaadaardig dier dat citrus eet’, wat me naar deze pagina over” citrus ongedierte “, maar geen van de voorbeelden waren zo suggestief als ik nodig had om volledig over te brengen in welke mate Katie je gezicht zal afsnijden – alleen als je fout en slecht bent.

Megan McRobert, organisator, schrijversgilde van America East

Ik ontmoette Katie op een van de eerste vergaderingen om een ​​unie op Fusion.net te organiseren (rip ). Ik mailde haar om haar op te volgen en kreeg een antwoord terug waarin stond dat ik de verkeerde Katie McDonough had. Ik was ervan overtuigd dat zij eigenlijk de moedervlek van het management was om mij langzaam te vernietigen. Om een ​​of andere reden bleven haar collega’s haar uitnodigen voor vergaderingen en toen ik de aanmeldingsbladen vergeleek, realiseerde ik me dat ze haar EIGEN E-MAILADRES op het eerste aanmeldingsblad van de vakbondsvergadering had VERMIST! Sindsdien blijft ze me teleurstellen en in verlegenheid brengen.

Tegenover al mijn vakbondsbureaucraten training, stond ze erop dat we Slack gebruiken als het primaire communicatie-instrument voor de Fusion-organisatiecampagne. Ik zal haar letterlijk nooit vergeven dat ze Slack in mijn leven heeft gebracht. Mijn vermoedens van haar dictatoriale ambities werden bevestigd toen ze als een van de eerste co-voorzitters van de GMG-unie fungeerde en erop stond alleen de meest glamoureuze taken te doen, zoals het organiseren van aantekeningen bij vergaderingen en haar collega-commissieleden herinneren aan hun opdrachten. Na jaren van organiseren in deze werkelijk door God verlaten industrie, wordt mijn haar in een exponentieel tempo grijs en mijn gremlinhart is verdord en gekrompen als een omgekeerde Grinch, maar toch is ze op de een of andere manier blijven groeien en bloeien … alleen maar bevestigend mijn nieuwste theorie dat ze is eigenlijk een mutant die ons allemaal zal overleven.

Esther Wang, Senior Reporter, Jezebel

Ik schaam me niet om toe te geven dat ik absoluut bang was voor Katie toen ik haar voor het eerst ontmoette. Het was de zomer van 2018, we zaten allemaal vol in wat we een ‘pod’ noemden in het oude GMG-kantoor (RIP naar ons goede kantoor !!!), en ze zat een bureau voor me, constant matcha te drinken en klein te eten vruchten. Soms giechelde ze manisch tegen zichzelf. Ondanks dat ze ongeveer 1/5 van mijn lengte was, deed een staaltje in haar ogen me beseffen dat ze me absoluut zou vernietigen als we zouden vechten. Gelukkig hebben we nooit gevochten, fysiek of met woorden, tenzij je de vele keren telt dat ik haar heb verteld dat ze alsjeblieft moet sterven nadat ze me een foto van een MATH-hoed in het wild heeft gestuurd. Katie is de beste editor waarmee ik ooit heb gewerkt en maakt alle saaie dingen die ik schrijf eigenlijk goed, grappig en slim. Kortom, FUCK YOU KATIE! We zullen je missen en we houden van je.

Haley Mlotek, freelance schrijver

Op een dag, vele jaren vanaf nu, zullen mijn ellendige kleinkinderen me komen bezoeken. Ze zullen hun dijhoge overschoenen verwijderen die nog nat zijn van waden door het stijgende zeewater, gewoon om te zijn, oma, vertel ons over de beweging om vakbonden in digitale media te verenigen die ongeveer in het jaar 2015 begon, hoewel zijn wortels in de lange geschiedenis van het organiseren van newsrooms en ik zal weer ugh zijn!?! Zullen jullie kinderen dat verhaal nooit beu worden en ze zullen schreeuwen nee we willen het! Omdat hun moeder ze niet met enige manieren heeft opgevoed.
br >

Ik zal beginnen, zoals altijd, door te vertellen dat voor mij alles wat ertoe deed begon toen ik Katie McDonough ontmoette, een kleine vrouw die altijd ongelooflijke broeken droeg, goed gemaakte klompen, en vintage t-shirts die zo vakkundig werden vastgebonden of versneden dat Etsy-verkopers zouden huilen wetende dat iemand zo mooi als zij waarschijnlijk hun te dure vintage kocht. Ik weet dat het gek klinkt, ik zal zeggen, maar zelfs als de industrie zo giftig was voelde het hopeloos aan, en zelfs als de bazen zo dom waren, zouden ze ons niet eens de waardigheid geven van een eerlijk gevecht, en zelfs als we zo moe en onzeker waren dat iets zou werken, zou Katie altijd precies weten wat te zeggen of te doen. En !!!! ik zal doorgaan en er nu op ingaan, hoewel mijn vuile kleinkinderen interesse verliezen, was ze niet alleen de meest hardwerkende en geliefde vakbondsvertegenwoordiger in mijn hart, ze was een briljante redacteur, die al haar schrijvers het gevoel gaf dat ze konden zeggen wat ze hadden tegengehouden door zelfs maar te denken; ze was een prachtige schrijver, die recht deed aan al haar onderwerpen en onderwerpen met haar eindeloze reserves van vrijgevigheid voor hun ervaringen; en ze kon slechts één alcoholische drank per nacht drinken, anders zou ze te veel giechelen, het was zo schattig, Katie zo smol zouden we zeggen.

“Oma, dat klinkt nep,” zouden ze waarschijnlijk zeggen, rollend met hun ogen, en ik zou een teef zijn die ik ken! Maar zo was ze echt.

Julianne Escobedo Shepherd, hoofdredacteur, Izebel

Op de eerste dag van Katie op Izebel zat ze aan haar bureau en at een gewone avocado, recht uit de schil, met een lepel. Wie in godsnaam, vroeg ik me af, was deze goedgeklede raar? Wist ik weinig! In de afgelopen twee jaar heb ik haar snackgewoonten met grote fascinatie waargenomen, die lijken te oscilleren tussen de buitengewoon gezonde (kokoschips ???) en volkomen walgelijk (ze maakt een ongelooflijke buffeldip, maar die shit kan niet goed zijn voor u). Er was ook een korte periode waarin ze bijzonder geobsedeerd was door CBD, het personeel overtuigen om mild te worden ( MILDLY!) Golvend op gummies en de minder effectieve CBD-thee. Velen zullen Katie braden voor haar onverklaarbare vakbondsleiderschap, haar prachtige schrijven en haar mooie schoenen, maar naar mijn inschatting is haar meest brandbare karaktertrek haar snack-experimentalisme, dat grenst aan de avant-garde. Is haar vermogen om elke niche wintercitrus te noemen een uitgebreid performance-kunstproject? Alleen Katie weet het, zet het in de MOMA naast Cannibal Witch .

We gaan missen deze felle, freaky, tiener koningin.

Lees meer over hoe CBD Olie kan helpen met uw hond op MHBioShop.com h3> Div>
Lees Meer